De Dordogne, de rivier De Dordogne gezien vanaf het middeleeuwse stadje Domme. Het département Dordogne ontleent zijn naam aan deze rivier die begint met een bron die ontspringt in het Centraal Massief op de noordflank van de Puy de Sancyin (met 1.885m de hoogste top van het gebergte) en die na 475 km. samen met de Garonne de Gironde vormend haar reis eindigt in de Atlantische Oceaan. In het begin is de Dordogne een kleine en wilde stroom die geleidelijk verandert in een rustig en statig stromende rivier. Zij doorsnijdt een telkens weer veranderend mozaiek van landschappen en het stroom- en afwateringsgebied omvat 24.500 km2. Onderweg wordt de Dordogne versterkt door de Maranne, de Cère, de Vézère en de Isle. Haar stroomgebied is een van de schoonste en zuiverste gebieden in Europa en en de Franse overheid getroost zich grote inspanningen om de watervervuiling tot het absolute minimum te beperken. Er komen meer dan 30 verschillende soorten waterplanten voor, er leven meer dan 320 soorten ongewervelde waterdieren en 33 vissoorten waarvan 8 soorten migranten zijn die tussen de Atlantische Oceaan en het zoetwaterbekken van de Dordogne trekken. In het Aquarium van Le Bugue kunt u een aantal van deze vissoorten zien waaronder de steur die, als een der laatste rivieren van Europa, in de Dordogne nog in het wild voorkomt. Langs de oevers komt een enorme variëteit aan vogels voor waarvan een der kleurrijkste het ijsvogeltje is.  IJsvogeltje Reeds de Galliërs en de Vikingen gebruikten de rivier als een transportweg en doordat pas in 1875 (Bergerac) en 1898 (Souillac) de eerste spoorwegen werden aangelegd en de wegennet van slechte kwaliteit en voor het opkomende autoverkeer vrijwel onbruikbaar was vomd tot aan het begin van de 20e eeuw 60% van het goederenvervoer over de Dordogne plaats. Bij Lalinde is nog steeds een parallel kanaal aanwezig om de ondiepten in de rivier te vermijden. Er werden vanwege de vele ondiepten speciale platboomde vaartuigen, de Gabares, gebruikt die als trekschuiten soms geholpen door windkracht de locale producten vervoerden. In de rivier liggen verschillende waterkrachtcentrales die samen ongeveer 1% van de Franse electische energie leveren, schone energie! De toerist gebruikt de Dordogne vooral als transportweg voor korte of lange tochten per kano of kajak. Langs de oevers vind u nog talloze kastelen vaak strategisch gelegen op de hoge kalkkliffen, de "Falaises", en met een een riant uitzicht op de Dordogne vallei. 
|
