
|
In de 13-e eeuw werden, als een nieuw concept dat vooral bedoeld was om de handel te bevorderen,
de bastides gebouwd. Daarom is de marktplaats hét centrale punt van elke bastide, veel meer dan de tot dan toe gebruikelijke kerk of burcht. Deze Nieuwe Steden waren een uiting van de handen-uit-de-mouwen mentaliteit van de toenmalige Engelse machthebbers. Bastides zijn op meer plaatsen in zuidelijk Frankrijk te vinden, de meeste liggen in de Périgord, de Languedoc en ook in de Provence zijn er nog een aantal.Sommige bastides liggen relatief geïsoleerd maar de meeste zijn de vinden bij de kruisingen van belangrijke doorgaande handelswegen. Zij zijn niet primair met defensieve oogmerken gebouwd. |
|
Als het landschap het toeliet werden ze volgens een strikt schaakbord patroon aangelegd, zie het kenmerkende logo
bovenaan deze pagina.
Monpazier is daarvan het beste voorbeeld, een vierkant centraal plein waarop precies onder een hoek van 90
graden de straten op uitkomen. Vanwege de vaak grote en vernietigende branden werden de huizen niet aan elkaar
vastgebouwd maar werden er tussen veel huizen brandgangen vrijgehouden. Een bijkomend voordeel was de hygiëne, de wind had meer vrij spel, het afvalwater werd beter afgevoerd en de bastides waren, veel minder dan in de Middeleeuwen gebruikelijk was, géén stinkende en naar onze maatstaven gemeten, smerige mensen- en goederen pakhuizen. |
![]() |
|
Het centrale plein werd meestal omringd door arcades, zodat ook bij minder goed weer de handel voortgang kon vinden. Om nieuwe burgers, veelal boeren uit het omringende platteland, aan te trekken kregen ze een bijzonder voorrecht: het recht om tegen een uiterst lage belasting markt te houden. |
| Villefranche-en-Périgord was gedurende een korte tijd "ville franche de taxes ordinaires", vrijgesteld van de gebruikelijke belastingen. De Engelse koning Henry III was de grote promotor van deze vernieuwingen. Behalve de reeds genoemde bastides Villefranche en Monpazier loont een bezoek van bijvoorbeeld Beaumont du Périgord, Molières, Domme, Lalinde en, net even ten zuiden van het département Dordogne, in Lot-et-Garonne, Monflanquin. |
|
|
|