Périgueux(link)
|
||
|
Het centrum van de Perigord Blanc. Sinds 1790 de hoofdstad van het departement. De Gallische stam Petrocorii vestigde zich aan de oever van de L'Isle, en heette in gallo-romeinse tijd Vesuna. Samen met Puy St-Front gebouwd rond een klooster aan de overzijde van de rivier is in 1251 de stad Perigueux ontstaan. Tour de Vésone, het restant van het tempelcomplex uit de 2e-eeuw dat was gewijd aan de beschermgodin Vesuna. 27 meter hoog en 20 meter in doorsnede met muren van bijna 2 meter dik. Een reconstructie van het tempelcomplex is te zien in de Gallo-Romeinse zaal van het Musée du Perigord. De kathedraal St.-Front, gebouwd tussen 1047 en 1173, met byzantijnse koepels, welke model stonden voor de Sacré Coeur in Parijs, is een imposant bouwwerk. Symbool van Perigueux. Vanaf 1669 de kathedraal. In tegenstelling tot de meeste kerken heeft het grondplan van de kerk een Grieks kruis als basis i.p.v. een Romeins kruis. Rond de kathedraal vindt men vele renaissancepaleizen (hôtels). Dit is het toeristische centrum van Perigueux, vele nauwe middeleeuwse straatjes en een uitgebreid winkelgebied. Twee stadswandelingen voeren u door de historie van de oorspronkelijke plaatsen die het huidige Perigueux vormen zoals bijvoorbeeld: |
|
|
 |
|
 |
||
Bergerac
|
|
 |
Het centrum van de Perigord Pourpre, en tot 1790 de hoofdstad van de Perigord. Tijdens de Honderdjarige Oorlog een waar hugenotenbolwerk. Na de herroeping van het Edict van Nantes in 1685 vluchtten vele hugenoten naar met name Nederland. Het was een echte handelsstad. Het vrachtverkeer over de Dordogne voor export maakte de stad voornaam, totdat het vervoer over het spoor en de weg in ontwikkeling kwam. Ook de wijncultuur gaf de stad een groot aanzien. Met name de witte wijnen van Chateau de Monbazillac waren beroemd. Tevens de Franse hoofdstad van de tabak. Natuurlijk is de stad ook bekend door het toneelstuk van Edmond Rostand (1897) over Cyrano de Bergerac (1620-1655). Een Parijzenaar die zich de titel van Heer van Bergerac toeeigende. Rond 14 juli wordt er jaarlijks de Table de Cyrano georganiseerd, het feest gewijd aan alle heerlijkheden uit de Perigord en rond 15 augustus het feest van Roxane, en u begrijpt wel dat dit ook uitsluitend om heerlijk eten gaat. Bekend als halteplaats voor de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Het bijzondere is, dat in tegenstelling tot de meeste grote steden, Bergerac geen imponerende kerk of kasteel heeft. Toch is Bergerac absoluut de moeite waard om te bezoeken. Het is een vrolijke stad, veel bloemen en mooie winkels gevestigd in oude panden. Oude straatjes alsof men in een openluchtmuseum rondloopt. |
|
 |
Sarlat-la-Canéda(link) |
|
 |
Het centrum van de Perigord Noir. Ook wel de parel van de Perigord genoemd.
Een absoluut toeristisch centrum. Oorspronkelijk een eenvoudige Gallo-Romeinse nederzetting, waar in de 9e-eeuw een benedictijner klooster werd gevestigd. Vanuit dit klooster heeft de stad zich ontwikkeld tot een welvarende stad in de Middeleeuwen. De stad heeft tussen 1450 en 1500 een zeer welvarende periode doorgemaakt. Uit deze tijd dateren vele huizen in Sarlat. In de begin jaren van 1960 was Sarlat een vervallen stad. Dankzij de toen ingevoerde monumentenwet in Frankrijk is de stad op de urgentielijst geplaatst en in de loop van de afgelopen decennia gerestaureerd. De gehele binnenstad is een monument op zich. Een kleine greep uit de bezienswaardigheden: Vele huizen gebouwd in de 14e- t.m 18e-eeuw waaronder Hôtels (grote huizen, kleine paleizen) en vele vakwerkhuizen, kleine pleintjes en grote pleinen, poortgewelven en massieve eikenhouten deuren. Uw neus achterna gaan in de wirwar van kleine straatjes is het advies. |
|
 |
 |
Maar het gezelligst is Sarlat op woensdag en vooral zaterdag ! Dan is het markt in Sarlat. Uit de wijde omgeving trekt de bevolking naar de markt. En in het seizoen zijn soms de toeristen bijna in de meerderheid. Je kunt bijna niet bedenken wat er niet te koop wordt aangeboden. Uiteraard de locale lekkernijen en dat zijn er heel wat, maar óók een kraam met Hollandse kazen, een pannekoekentent, stofjassen, kleding, schoenen, kunstwerken, rattevallen, harken, gedroogde worsten, 20 soorten olijven, Cantal kazen....... Stort u in het vreedzame gewoel en pik minstens een keer of drie een terrasje. Eten kan je overal en in alle prijsklassen. van een Croque tot een 5-gangen diner. |
Nontron(link)
|
||
 |
Het centrum van de Perigord Vert. Gelegen aan (Nontron Basse) en boven (Nontron Haute) de vallei van de Bandiat, aan de spoorlijn Parijs-Perigueux. Het centrum voor handel en industrie voor de regio. Met name de houtbewerking, van kleine voorwerpen tot meubilair. De ligging van Nontron in de natuur is een bezoek waard. Noordoostelijk van Nontron liggen vele meertjes en in de vallei van de Bandiat zijn zeven watermolens te vinden die te bezoeken zijn en nog in bedrijf zijn (o.a. graan, olie, hout). 5 km. Ten zuiden van Nontron bij St.-Estèphe een groot meer waar veel aan vis-, water-, en kanosport wordt gedaan. |
|
| Huizen met een middeleeuwse uitstraling en een 18e-eeuws kasteel dat is gebouwd op de fundamenten van een 11e-eeuwse forticatie. In dit kasteel is het Musée Départementale de Poupées et Jouets d'Antan gevestigd. Het museum bevat een collectie van antiek speelgoed, poppen en poppenhuizen (o.a. laat 19e-eeuws). Het gezicht van Nontron wordt bepaald door de spits van de neogotische kerk met 17e- en 18e-eeuwse schilderingen. Vlakbij Nontron ligt de brug over de Bandiat uit de 11e- en 12e-eeuw, ooit deel uitmakend van de Romeinse weg tussen Nontron en Châlus. |
 |
|